W takim momencie krytyka przestaje być opinią o naszym działaniu, a staje się wyrokiem na temat naszej tożsamości. Jeśli ktoś mówi: „Twoja praca jest niedbała”, a my słyszymy: „Jesteś niewystarczający”, mechanizmy obronne przejmują stery. Pojawia się paraliż, złość lub wycofanie. Bariera „niemożności”
Co to znaczy, że nie możemy sobie z czymś poradzić? Często wynika to z braku rozgraniczenia między „ja” a „moim dziełem/zachowaniem”. Jeśli utożsamiamy swoją wartość z efektami swojej pracy, każdy negatywny komentarz staje się egzystencjalnym zagrożeniem. Jak sobie wyobraЕјasz z krytykД…, jak nie moЕјesz ...
Należy oddzielić formę od treści. Nawet jeśli ktoś przekazuje nam uwagę w sposób grubiański, warto zadać sobie pytanie: „Czy w tym ataku jest ziarno prawdy, które mogę wykorzystać dla siebie?”. To odzyskanie sprawstwa – to ja decyduję, co z tej wypowiedzi wezmę, a co odrzucę jako śmieć emocjonalny nadawcy. W takim momencie krytyka przestaje być opinią o
Radzenie sobie z krytyką, zwłaszcza gdy czujemy się przytłoczeni, nie polega na wyhodowaniu „grubej skóry”, która nic nie czuje. Polega raczej na zbudowaniu elastycznego kręgosłupa wartości, który pozwala nam przyjąć informację, przetrawić ją i odrzucić to, co toksyczne. Prawdziwa siła nie tkwi w tym, by nie czuć bólu oceny, ale by nie pozwolić, by ta ocena zdefiniowała to, kim jesteśmy. Bariera „niemożności” Co to znaczy, że nie możemy
Drugim powodem jest „zmęczenie materiału”. Żyjemy w kulturze nieustannej oceny – od lajków w mediach społecznościowych po systemy ratingowe w pracy. Czasami nasza psychika mówi „dość” nie dlatego, że krytyka jest niesprawiedliwa, ale dlatego, że nasz zbiornik na odporność emocjonalną jest pusty. Strategia przetrwania: Od reakcji do refleksji
W idealnym świecie krytyka byłaby czystą informacją zwrotną. W rzeczywistości jednak rzadko dociera do nas w formie sterylnej analizy. Częściej jest przefiltrowana przez emocje nadawcy i nasze własne lęki. Kiedy „nie możemy” sobie z nią poradzić, zazwyczaj dzieje się tak dlatego, że trafia ona w nasze „czułe punkty” – te aspekty nas samych, których sami nie akceptujemy.